header-wonen

rosita steenbeekOp dinsdagmiddag 2 oktober 14.30 uur is schrijfster Rosita Steenbeek te gast bij De Borkel, Hoofdstraat 61a in Gorssel. Rosita Steenbeek studeerde Nederlandse Taal- en Letterkunde. Ze debuteerde in 1994 met de roman De laatste vrouw.

Vele romans volgden, zoals Schimmenrijk, Intensive Care, Ander licht en in 2015 Rose, een familie in oorlogstijd. Ook schreef zij een aantal boeken over Rome, de stad waar ze woont. In 2017 verscheen het essay over compassie Heb uw vijanden lief.

BurendagOp zaterdag 22 september vindt de landelijke Burendag van het Oranjefonds plaats. Ook Eefde doet op mee. De werkgroep Zorg & Welzijn van de Dorpsraad Eefde organiseert deze middag in samenwerking met de “grote” buren: Sutfene, de Ontmoetingskerk het Hart en de Coop.

Iedereen is vanaf 14.00 uur welkom in het Spijk voor een kop koffie, thee of ranja. In het Spijk worden de activiteiten die daar regelmatig plaatsvinden in beeld gebracht.

Een sportieve uitdaging…

Iets voor u?

De Borkel is een woonzorgcentrum in het centrum van Gorssel met een gevarieerd zorg- en welzijnsaanbod. Sinds enige tijd zijn wij in het bezit van een duofiets met trapondersteuning, waar onze bewoners gebruik van kunnen maken. Het maken van een fietstocht en genieten van de buitenlucht is een fijne ervaring voor onze bewoners. Om deze fiets de hele zomer volop te kunnen gebruiken zijn wij op zoek naar vrijwilligers die onze bewoners willen begeleiden.

Bent u op zoek naar vrijwilligerswerk?

Op onze afdeling De Flora binnen De Borkel in Gorssel wonen 24 bewoners met dementie. Zij wonen verdeeld over vier huiskamers en leven hier het ‘dagelijks leven’. Dit betekent dat er ‘s morgens rond de klok van half elf koffie wordt gedronken en op de reguliere tijden warm wordt gegeten. Wij zijn op zoek naar koffievrijwilligers en kookvrijwilligers die deze huiselijke momenten willen begeleiden.

2018 8 Blog Patty Sutfene Vakantiestress

Op het moment dat ik deze blog schrijf kijk ik vanaf de eettafel mijn woonkamer in… Nee, ik kijk de ruimte in wat “vroeger” mijn woonkamer was…<zucht>

Nu lijkt het meer op een opslagruimte. Met spullen, heeel veeel spullen. Een stapel was van twee maanden, speelgoed van de kinderen, een tent, want het is superleuk om in de kamer te kamperen. Wat vroeger de eettafel was, is nu knutseltafel, computertafel en spelletjestafel. En oh ja, wat ligt daaronder? Ah, daar zijn mijn nieuwe studieboeken voor komend schooljaar. Ik dacht al, waar had ik ze neergelegd…

Tja, goede voornemens had ik genoeg, de week voorafgaand aan mijn vakantie. Alleen geen energie, ik voelde me totaal leeg. Wel heel gelukkig, want ik heb namelijk al mijn tentamens van de 1e module gehaald. Een 7, een 7, een 10 en nog een 10. Niet slecht hè, voor deze moeder van twee kleine kinderen, mantelzorger, collega, vrouw, vriendin, huisvrouw, hondenmoeder etc. etc. Ja, ik zal het even zeggen: IK BEN TROTS OP MEZELF!

Maar oh, oh, oh, wat moet ik dingen anders gaan doen de komende 3,5 jaar. Want ik voel mee leeg en moe, vooral heel moe. In de week voorafgaand aan mijn vakantie waren mijn laatste werkdagen zwaar. De adrenaline van de laatste cijfers hielpen me erdoorheen, want ik kon niet meer. Ik was blij dat we geen vakantie hadden geboekt. Geen vakantiestress, zodat we in onze vakantie, naast natuurlijk qualitytime met het gezin, ons huis op orde konden maken. Vanaf februari leven we namelijk in een bunker, geen huis, maar een bunker, met heel veel spullen. En vieze ramen, want die moesten ook wee eens gelapt worden in de vakantie.

En hier zit ik dan… nog vier dagen en dan moet ik weer aan het werk. Wat heb ik de afgelopen twee weken gedaan aan de bunker? Niets, helemaal niets! Want, ik was moe, heel erg moe. De eerste week van de vakantie was het ongeveer elke dag 35-38 graden. Geen temperaturen om aan de verlate lenteschoonmaak te beginnen. Dus maar genoten van het mooie weer, dutjes overdag, dagjes weg met de kids en het niets hoeven en moeten. Helaas…..de tweede week was het ook mooi weer, dus tja…..je begrijpt het wel…

Maar ja, ik ben en blijf een vrouw, dus nu baal ik dat mijn vakantie er bijna op zit en ik al die klusjes, die hele lijst die ik had gemaakt niet heb gedaan. Alsnog stress!!! Over een maand begint school weer en dan zit het er helemaal niet meer in, dan moet het op de rit zijn! Dus na het schrijven van deze blog ga ik aan de slag, heus, echt waar…..

Groetjes van zuster Patty